SINCURA
Curatele · Bewind · Mentoraat
Diensten van Sincura
Bij Sincura bieden wij deskundige ondersteuning op drie gebieden: curatele, bewindvoering en mentorschap. Hieronder leest u meer over wat deze diensten voor u of uw naaste kunnen betekenen.
Curatele
Curatele is de meest vergaande beschermingsmaatregel en wordt alleen toegepast als iemand geheel onbekwaam is om zijn of haar eigen belangen te behartigen, zowel op persoonlijk als financieel gebied. Een curator, aangesteld door de kantonrechter, neemt in dat geval alle juridische en financiële beslissingen voor de betrokkene. Dit betekent dat de betrokkene handelingsonbekwaam wordt verklaard en geen rechtsgeldige beslissingen meer kan nemen, zoals het afsluiten van contracten of het beheren van geld. Curatele wordt meestal toegepast bij ernstige psychische aandoeningen, coma of gevorderde dementie. De curator heeft de plicht om de belangen van de betrokkene te behartigen en regelmatig verantwoording af te leggen aan de rechter. In tegenstelling tot mentorschap en bewindvoering, die gericht zijn op specifieke gebieden, omvat curatele alle aspecten van het leven. Het is een ingrijpende maatregel die alleen wordt genomen als er geen minder vergaande oplossing mogelijk is.
Voorbeeld:
Meneer Jansen (82) heeft gevorderde dementie en herkent zijn familie niet meer. Hij kan niet meer praten, begrijpt niet wat er om hem heen gebeurt en kan geen enkele beslissing meer nemen. Zijn zoon vraagt curatele aan. Nu mag de curator (een professionele vertegenwoordiger) namens meneer Jansen alle beslissingen nemen: waar hij woont (bijvoorbeeld een verpleeghuis), welke medische behandelingen hij krijgt, en hoe zijn geld wordt besteed. Meneer Jansen kan zelf geen contracten meer tekenen of geld uitgeven.
Curatele (20-30 jaar) situatie:
Emma (22) heeft een ernstig auto-ongeluk gehad en ligt in coma. Haar artsen verwachten dat ze, als ze bijkomt, ernstige hersenschade zal hebben en niet meer in staat zal zijn om beslissingen te nemen. Haar ouders vragen curatele aan om haar belangen te kunnen behartigen.
Wat doet de curator?
De curator (een van Emmas ouders of een professionele vertegenwoordiger) neemt alle beslissingen voor Emma, zowel persoonlijk als financieel. De curator regelt bijvoorbeeld waar Emma woont (bijvoorbeeld een revalidatiecentrum), welke medische behandelingen ze krijgt en hoe haar geld wordt besteed. Emma kan zelf geen beslissingen meer nemen, zoals het tekenen van een huurcontract, het openen van een bankrekening of het kiezen van een zorgverlener. Als Emma later weer beter wordt, kan de curatele worden opgeheven of omgezet in een minder ingrijpende maatregel, zoals mentorschap of bewindvoering.Bewindvoering
Bewindvoering is een beschermingsmaatregel die zich richt op het beheer van de financiële zaken van iemand die dat zelf niet (meer) kan. Een bewindvoerder, die ook door de kantonrechter wordt aangesteld, neemt de verantwoordelijkheid voor het beheer van inkomen, uitgaven, schulden en vermogen. Dit kan nodig zijn bij mensen met een verstandelijke beperking, psychische problemen, verslaving of ouderdom. De bewindvoerder zorgt ervoor dat rekeningen worden betaald, schulden worden afgelost en dat de betrokkene voldoende geld heeft voor levensonderhoud. Er zijn verschillende vormen van bewindvoering, zoals vrijwillig bewind (op verzoek van de betrokkene) en onderbewindstelling (opgelegd door de rechter). De betrokkene behoudt wel enige financiële vrijheid, bijvoorbeeld door zakgeld te ontvangen. Bewindvoering kan tijdelijk of permanent zijn, afhankelijk van de situatie. Het is belangrijk om te weten dat bewindvoering alleen betrekking heeft op geldzaken en niet op persoonlijke beslissingen, zoals bij mentorschap.
Voorbeeld:
Mark (35) heeft een gokverslaving en heeft hierdoor hoge schulden opgebouwd. Hij kan niet meer zelf zijn geld beheren, omdat hij steeds weer geld uitgeeft aan gokken. Zijn broer vraagt bewindvoering aan. Nu ontvangt de bewindvoerder Marks salaris, betaalt de vaste lasten (huur, energie, zorgverzekering) en lost langzaam de schulden af. Mark krijgt wekelijks €50 zakgeld om boodschappen te doen en kleine uitgaven te betalen. Zo kan hij niet meer gokken met zijn geld.
Bewindvoering (20-30 jaar) situatie:
Tom (28) heeft een bipolaire stoornis en maakt tijdens manische episodes grote schulden door impulsieve uitgaven, zoals dure elektronica of vakanties die hij niet kan betalen. Zijn vriendin merkt dat hij hierdoor steeds dieper in de problemen komt en vraagt bewindvoering aan.
Wat doet de bewindvoerder?
De bewindvoerder (een professionele bewindvoerder of Toms vriendin) neemt het beheer over Toms bankrekening over. Tom ontvangt maandelijks een vast bedrag (bijvoorbeeld €200) voor zijn persoonlijke uitgaven, zoals boodschappen, kleding en uitgaan. De bewindvoerder betaalt Toms vaste lasten (huur, energie, zorgverzekering) en lost zijn schulden af. Tom kan zelf niet meer grote bedragen uitgeven of leningen afsluiten, waardoor hij zichzelf niet verder in de schulden kan steken.Mentoraat
Mentorschap is een juridische regeling die wordt ingezet wanneer iemand door een lichamelijke of geestelijke beperking niet (meer) in staat is om bepaalde persoonlijke aangelegenheden zelfstandig te regelen. Een mentor wordt door de kantonrechter aangesteld en heeft als taak om de belangen van de betrokkene te behartigen op specifieke gebieden, zoals zorg, behandeling, begeleiding of verblijf. Denk hierbij aan het nemen van medische beslissingen, het kiezen van een zorginstelling of het regelen van dagelijkse begeleiding. De mentor heeft echter geen zeggenschap over financiële zaken. Het doel van mentorschap is om de autonomie van de betrokkene zoveel mogelijk te respecteren, terwijl er wel ondersteuning wordt geboden waar nodig. De mentor werkt altijd in overleg met de betrokkene en probeert diens wensen en voorkeuren zo goed mogelijk te volgen. Mentorschap kan worden aangevraagd door de betrokkene zelf, familieleden, hulpverleners of instanties zoals de gemeente.
Voorbeeld:
Mevrouw De Vries (78) heeft beginstadium dementie. Ze woont nog zelfstandig, maar vergeet afspraken met haar huisarts en weet niet meer welke medicijnen ze moet innemen. Haar dochter vraagt aan de rechter om mentor te worden. Nu mag de dochter namens mevrouw De Vries afspraken maken met de huisarts, medicijngebruik regelen en eventueel een zorginstelling kiezen als dat later nodig is. Mevrouw De Vries mag zelf nog wel beslissen wat ze eet, met wie ze omgaat en hoe ze haar dag indeelt.
Mentorschap (20-30 jaar) situatie:
Lisa (25) heeft een ernstige angststoornis en depressie. Ze woont zelfstandig, maar durft niet meer alleen naar afspraken met haar psychiater of therapeut te gaan. Ook vindt ze het moeilijk om beslissingen te nemen over haar behandeling, zoals het wel of niet starten met nieuwe medicatie. Haar ouders v ragen mentorschap aan.